Ten tydzień mam na popołudnie, Artura nie ma, więc generalnie cisza i spokój, można się wyspać. Teoretycznie tylko, ponieważ o czwartej w nocy obudził mnie sen o powodzi i potem już mi się nie udało zasnąć niestety. Zaczęłam się ni z tego, ni z owego bać, że ktoś się włamie, a ja sama, nawet kota nie mamy. A o 9 mam lekcję holenderskiego i powinnam być wyspana, ale co zrobić: wypiłam dwie kawy i jakoś muszę dać radę. W ogóle mam zamiar w tym roku zdać egzamin z holenderskiego na poziomie B2 a potem zrezygnować z tych lekcji, bo jednak kosztują kupę kasy (28 euro za godzinę), a ja powinnam zacząć oszczędzać, bo mam debet w koncie i kartę kredytową, którą wzięłam, aby mieć z czego kasę na 18-stkę chrześniaka wybrać, bo oszczędności dawno się rozpłynęły.

Jeszcze jedna strona tych popołudniówek to, że jest się samym i można sobie poczytać np. bo pracy nie ma aż tak dużo. Choć i tak jakbym miała wybór to pracowałabym tylko na rano. W moim wieku jednak nie można wybrzydzać, za chwilę dadzą mi stały kontrakt co jest przecież ważne. Mogłoby być gorzej, weekendy mam jednak wolne. Szkoda tylko, że akurat jak Artur pojechał sobie do Marsylii to ja mam popołudniówki…

W piątek ostatecznie wyjaśniło się, jak będziemy pracować od marca. Odbyliśmy naradę z szefową, przy czym szefowa to nie jest żona szefa. Ona jest bezpośrednio nad nami, on oczko wyżej. narada odbyła się między paletami, tak trochę z doskoku. Ustaliliśmy w końcu, że dwie osoby zaczynają o 8, a jedna o 13.30 i ta trzecia zamyka firmę. Ona to taka osoba, która jest bardzo przekonana o swojej racji i nie obyło się bez walki, bo jej pomysłem było np to, żeby te planowane zmiany były ruchome w ciągu tygodnia tzn. np poniedziałek na rano, wtorek środa na 11, czwartek piątek na 13.30 itp. Stwierdziliśmy, że popołudniem jest mniej pracy i ktoś moze być sam od 17 do 21.30. Jakby coś się działo, czy ktoś się słabo poczuł mamy dzwonić. Po drugie dostaniemy 6 euro dodatku dziennie za pracę na popołudniu. Na jedzonko w teorii.

Nie jest to układ idealny, ale ostatecznie może być, bo masz dwa razy na rano, a raz na popołudnie. Z plusów to, że się wyśpię, a jak nie będzie za dużo pracy, to sobie włączę Netflixa albo coś poczytam. Jeśli mam zmieniać jedną pracę fizyczną na inną to wolę chyba już tu zostać. Wszystkie CV które wysłałam na stanowiska biurowe zostały odrzucone, szans na taką pracę tutaj nie mam. W moim wieku trzeba się trzymać tego co się ma.

Bo ja w tym roku kończę 50 lat….

Piszę, aby się pożalić. Od 1 marca zmieniają się godziny urzędowania mojego sklepu online i zamiast 8-16, będzie 8.30-21.00. Ponoć, bo ja oficjalnie nic nie wiem, to koledzy mi przekazali tą radosną informację. Kiedy się przyjmowałam do tej pracy wiedziałam, że zamierzają wydłużyć godziny pracy, aby zachęcić nowych klientów, ale wtedy nie były znane mi żadne szczegóły. Mamy się wymieniać na 3 zmiany: jedna osoba zaczyna rano, następna przychodzi na 11, ostatnia na 13. Ta środkowa nie ma właściwie życia, bo tyle jej co się trochę dłużej wyśpi.

Wszyscy troje wątpimy, że tylko wydłużenie godzin pracy przyniesie wzrost liczby zamówień. Klienci raczej patrzą na ceny i dostępność asortymentu. Z żarciem dla kota można poczekać dwa dni, o ile cena jest atrakcyjna. No ale co ja tam wiem… Natomiast chcieliśmy negocjować godziny pracy, aby ktoś kto kończy nie był sam, aby dostać dodatek za godziny wieczorne itp. Szef najpierw z nami ustalił spotkanie na jutro, a potem je odwołał. Nie ma czasu biedaczek…

Chyba czeka szukanie mnie zatem nowej pracy. Na dłuższą metę taki brak reguł jest strasznie męczący.

Pogoda szarobura, pada i wieje/ Dni krótkie, szybko robi się ciemno. Za nic nie mogę się zmobilizować do jakiejś aktywności. Teraz rozumiem te wszystkie XIX wieczne hrabiny, które na zimę jeździły do Włoszech. Chociaż wtedy to jeszcze śnieg mógł rozjaśnić tą ponurą rzeczywistość za oknem. Przynajmniej tutaj nie ma śniegu, nie zanosi się, a jeśli w ogóle pada to najwyżej jakieś 3 dni.

Oczywiście zapraszam na mój Kalendarz Adwentowy. Uzupełniłam kilka najbliższych dni.

Nie, nie kupiłam ani kalendarza kosmetycznego, ani innego takiego. Zainspirowana przez salmiaki uruchomiłam własny kalendarz adwentowy.

Oto link:

kalendarz adwentowy czterdziestki

Przyjemności 🙂